చీకటి వెలుగుల రంగేళి ......


నేను - మా అక్క




"దిల్షుఖ్ నగర్ నుంచి మలక్పేట్ రావడానికి ........ ఐదేళ్ళు ....


మలక్పేట్ నుంచి కోఠి రావడానికి ..... పదేళ్ళు ......


కోఠి నుంచి అడిబ్స్ రావటానికి ....... పదేళ్ళు ....


అబిడ్స్ నుంచి నాంపల్లి రావడానికి .... పదేళ్ళు ......


నాంపల్లి నుంచి రూం కి రావడానికి .... పదేళ్ళు .....


అదీ ..... నీకు నాకూ మద్య దూరం ........ దరిదాపు జీవితకాలం ....... :(:(:(:( "


ఇది.......... నాకు అనిపించింది..............  ఇందాక మా అక్కని వదిలేసి వస్తున్నప్పుడు ........


మా ఇద్దరిది రక్తసంబంధం కాదు ....  ఏదో దూరపు చుట్టరికం .......


ఒక అమ్మ కడుపున పుట్టక పోయినా ..... ఎన్ని పంచుకున్నామో మేం ...........


కొన్ని తీపి జ్ఞాపకాలు ..... కొన్ని చేదు అనుభవాలు ..........


ఎన్ని తిట్టుకున్నాం ....... ఎన్ని కబుర్లు చెప్పుకున్నాం .....


ఎన్ని సార్లు ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు కోపం తెచ్చుకున్నాం .........


కాని అదంతా మా  మద్య ఒక్క గీత కూడా గియ్యలేకపోయింది .........


మళ్ళి రాదేమో ఇలాంటి రోజు ......


అంతేలే .... ఆడపిల్ల కి పెళ్ళైతే ఇక ఎన్ని అనుబందాలున్న అవి చుట్టపు చూపులే అవుతాయేమో
...... కదా ....!!


నాకు అన్నీ ఇచ్చిన దేవుడు .. ఒక సొంత  అక్కని ఎందుకివ్వ లేదో ?? అనిపిస్తుంది కాసేపు ...


కొన్నాళ్ళ పరిచయానికే ఇంత బాధగా వుంటే  .... అమ్మో ఇంకా చిన్నప్పటి నుంచి వుంటే ఇంకేమన్నా ఉందా .... అనిపిస్తుంది కాసేపు ...!!

రాసేటప్పుడు గొంతులో ఏదో అదిమిపెట్టిరాస్తున్న .......

ఇంతలోనే ఏదో మెసేజ్ యాహూ లో ...... తమ్ముడూ అని .......

అది చూడగానే  కళ్ళు  మసక బారాయి ......

అదిగో అది ఆరటానికే  ఇంత టైం పట్టింది .......

మళ్లీ నేనా పిలుపు వినలేనేమో ......!!!!!!

0 comments:

Post a Comment

నాతో టచ్ లో ....

లెక్కలు

నా అభిమానులు ......